Scientific name: Descurainia Sophia

 

نام هاي ديگر: خاکشي خاکشورخاکژي وغيره مي باشد.

 

مشخصات:

گياهي است علفي يکساله و دوساله از تيره شب بو، داراي ساقه اي به ارتفاع متغير 30 سانتي متر تا یک متر  مي باشد. قسمت پايين گياه داراي پوششي ازکرک و بالاي گياه بدون کرک و در بعضي موارد تمام گياه بدون کرک است. گل هاي آن به رنگ زرد روشن مي باشد. ميوه آن خورجين دراز داشته که در داخل غلاف خورجين دانه ها قرار دارند.

 

طبيعت آن:

طبيعت دا نه خاکشير گرم وتر است.

 

خواص درماني:

داراي اثر التيام دهنده زخم و جراحات بوده و براي رفع التهاب پوستي مانند کهير موثر مي باشد. اشتها آور و باز کننده گرفتگي صدا مي باشد. از بين برنده اخلاط ريه مي باشد وحرکات دودي روده را تحريک مي کند. سابقاً از جوشانده گياه براي رفع اسهال هاي ساده و رفع ترشحات زنانگي استفاده بعمل مي آمده است. دانه هاي آن  نيز بعنوان تب بر، دفع کرم و رفع التهاب کليه مصرف مي شده است. مصرف آن در دوران بارداري مفيد ذکر شده است. در ايران از خاکشير (دانه گياه) بعنوان ملين، مخلوط در آب سرد استفاده مي شود. اگر از دانه آن همراه آب سرد استفاده شود براي درمان اسهال مفيد است و چنانچه به همراه آب جوش استفاده شود اثر ضد يبوستي دارد.

 

محل رويش:

اين گياه بصورت خودرو در باغها و صحراها و مناطق مختلف ايران مي رويد.

 

 

 

منبع: https://www.mums.ac.ir